Hans van den Hurk vertelt.

Hans van den Hurk denkt niet in grenzen

wo 15 dec 2021, door Marcel van Berkum voor Gelderse Post Oude IJsselstreek

SILVOLDE - “Een grens is een illusie”, zegt Hans van den Hurk. De bedenker van het Oosterlicht is een boeiend verteller en de rode draad in zijn verhaal is dat hij grensverleggend denkt en doet en de vrijheid koestert. Hij is creatief en weet anderen te enthousiasmeren voor zijn niet-alledaagse ideeën. Elders in deze krant staat informatie over het komende Oosterlicht. Maar wie is de man die zijn licht laat schijnen over de Achterhoek?

Hans van den Hurk is 69 jaar en geboren en getogen in Silvolde. “Maar wij waren geen doorsnee Silvolds gezin. Mijn ouders zijn aan het einde van de oorlog uit Brabant gekomen. Thuis waren de gesprekken doorspekt met Brabants dialect. Mijn vriendjes keken mij wel eens niet-begrijpend aan als ik een Brabants woord liet vallen.” Er waren zeven kinderen in het gezin. “Ik creëerde mijn eigen bubbel en was al jong bezeten van de natuur.” Als hij nog wel eens in Brabant komt voelt hij zich er meteen thuis. Op zijn twaalfde stierf zijn vader, zijn maatje. “Op zijn sterfbed kreeg ik van hem zijn horloge en vroeg hij mij om samen met mijn oudere broer en mijn moeder het familiebedrijf in woninginrichting voort te zetten. Ik was geen enthousiaste leerling en heb na de lagere school de LTS gedaan. Daarna ben ik in de zaak gaan werken. Als hij het niet had gezegd, had ik het waarschijnlijk niet gedaan, Ik wilde automonteur worden.”

Vliegen

Als Silvoldse middenstander werd hij gevraagd bij de organisatie van de Zommermarkt, de braderie die tientallen jaren op Vaderdag een begrip was in de wijde omtrek. Hans werd gewaardeerd om zijn creatieve inbreng. “Creativiteit zit niet in je, maar laat je toe”. Geïnspireerd door de vogels in de lucht, die geen gebaande wegen kennen, haalde hij zijn vliegbrevet. Hij wilde zelfs helikopterpiloot worden, maar dat ging uiteindelijk niet door. Wel haalde hij de rondvluchten per helikopter als onderdeel in het programma naar de Silvoldse braderie. Vanuit de toenmalige Stichting Kunst en Cultuur ontstond het idee om aan de vooravond van de Zommermarkt de toren van de grote Mauritiuskerk te verlichten. “We bedachten om dat te doen met tientallen meters lichtslangen. Dat werkte niet. In mijn fantasie zag ik de toren verlicht in gekleurde spots en zo is de eindejaarsverlichting van de kerktoren ontstaan.” Hans is altijd op zoek naar nieuwe invalshoeken. “Na een aantal jaren had ik alle hoeken en gaten van de kerktoren wel belicht en zocht een volgende fase. Op dat moment vroeg Jan Kaak of ik ook de kerk in Terborg in het licht wilde zetten. Dat was het begin van het Oosterlicht.”

Ruimte

“Rond mijn vijftigste, zoals wel meer mensen, kwam ik op een rotonde. Op een moment in je leven dat je terugkijkt en realiseert wat je aan het doen bent. Ik was steeds op zoek naar vrijheid, maar je wordt meegezogen in de slipstream van de maatschappij. Ik heb mijn bedrijf van de hand gedaan en ging een tijd naar Zuid-Afrika in retreat voor bezinning.” Hij vertoefde in een grenzeloos landschap en deed veel inspiratie op in de onmetelijke natuur. “Ik wilde me weer voelen als het kind in die bubbel.” Wat hij nu doet is terug te voeren op de vrijheid, de openheid, de verbinding die hij daar beleefde. “Ik  heb daarna cursussen gegeven.” Momenteel heeft hij in het door hem opgerichte Creatieplein aan de Silvoldse Markt een bedrijf in woningstoffering. Daarnaast neemt hij de tijd en de ruimte voor het realiseren van zijn ideeën, zoals het woonproject Enerlodge en De Oorsprong.

Veertig betrokkenen

“Over het Oosterlicht begin ik in de zomer na te denken. Dan nemen we weer eens contact op met elkaar. De laatste tien weken van het jaar is het hectisch en ben ik er echt druk mee.” Al met al zijn er zo’n veertig personen bij de realisering betrokken. Na vier lampen in 2014 is het aantal stralen gestaag gegroeid en beperkt zich niet meer tot kernen in Oude IJsselstreek. Vorig jaar werd het ‘booming’. Door de deelname van het Cultuur- & Erfgoedpact Achterhoek verbonden ook plaatsen als Winterswijk en Aalten zich. Maar liefst 24 magistrale stralen gingen de lucht in. Het aantal lampen is dit jaar hetzelfde. Netterden is afgevallen, maar Doetinchem is erbij gekomen. “Ik wilde graag dat Doetinchem zich aansloot. We kwamen in contact met De Graafschap en nu komt er ook een lamp vanaf stadion De Vijverberg.”

Vorig jaar stond het Oosterlicht in het teken van de zorg. Op het terrein van woonzorgcentrum De Schuylenburgh in Silvolde werd op oudjaarsavond een heus lichtspektakel gehouden als alternatief voor het vuurwerk. Het schitterende schouwspel vindt opnieuw plaats. Op het grasveld voor het centrum komen tientallen kolossale lampen te staan voor een stil stralend vuurwerk. Het is op 31 december om het uur te zien. Het Oosterlicht doorklieft de Achterhoekse hemel vanaf 21 december tot 6 januari. Vooraf wordt het licht vanaf het DRU Industriepark door lopers naar de diverse plaatsen gebracht.

Juist nu

Het Oosterlicht wil rond de jaarwisseling symbolisch de verbinding met elkaar verbeelden. ‘Verbinding’ is vanaf het begin de achterliggende gedachte. Dit jaar is het thema: ‘Oosterlicht verbindt. Juist nu!’. In een tijd waarin we gebukt gaan onder een wereldwijde pandemie en botsende meningen is het goed niet het hoofd te buigen, maar omhoog te kijken,

 

Hans van den Hurk vertelt op 19-07-2019:

Van den Hurk woninginrichting 70 jaar in Silvolde.

1949 begon mijn vader zijn eigen zaak aan de Prins Bernhardstraat 60. Nu 70 jaar geleden, enkele jaren voor ik geboren werd. Een slaapkamer aan de voorzijde werd ontruimd en het gezin (9 personen) werd verder in elkaar geschoven intern en ach, van eigen kamers hadden we nog nooit gehoord. Stapelbedden brachten ons in hogere sferen.

   
Deze week stoffeerde ik voor iemand een antiek stoeltje met een groot plezier en besefte nog meer dat dit een van de vele mooie herinneringen was aan bij mijn vader in de schuur en ik zijn maatje was. Spijkers aangeven en als dat niet nodig was timmerde ik die in de werkbank waar er toch al een miljoen in zaten.
Alles was stoffeerder daar, met de nadruk op stof. Als de zon door de wazige tuintjes scheen kon je jouw naam schrijven in de mistige omgeving.

Alles werd gerecycled of liever gezegd niets werd weggegooid dus kwam dat op de spannende zolder erboven terecht waar je nog net kon lopen van de stof-eerder, spullen die eigenlijk op het vuurtje achter de “Olde Bond” hadden moeten belanden.
Toen ik een keer een spijker in het stopcontact stopte om een touwtje vast te maken werd ik het bestaan van elektriciteit gewaar. Geen nood, pa had altijd een King pepermuntje als pleister. Ook deze snoepjes herinneren mij aan het maatschap wat later een BV bleek. Toen mijn zus Francie veel later in de bundel “naastenparade” schreef las ik pas wat er ook had afgespeeld in de wereld van mijn grote zus. Begreep dus ook later waarom ze een groot nest was. Ze was mij onder het eten zo aan het sarren en toen de weerwoorden niet snel genoeg op kwamen moest de warme boerenkool een vogelvlucht maken over de tafel in het gezicht van mijn (overigens nu zeer gewaardeerde) zus.

Was trots op mijn creatie en zie nog het beeld van mijn groene zus.  Ontgroend en ontredderd keek ze met haar bruine ogen mij door de boerenkool aan.

Boerenkool is nog steeds favoriet.

Ach wat zo ’n stoeltje allemaal weer in herinnering brengt.

     

Uit de bundel “naastenparade” van Francie van den Hurk.

SilvoldePediA
Ulftseweg 26
7064 BD Silvolde
tel. 0315-342600 of 06-2300 3204
E-mail: robbiew52@gmail.com