Jurgen Huls

“Ieder kind gewoon speciaal”


Joop Kraan in gesprek met Jurgen Huls.

Jurgen Huls, directeur van een r.k. basisschool

Al bij mijn eerste ontmoeting met Jurgen Huls zo’n 25 jaar geleden viel mij zijn bevlogenheid op. Toen nog als leider van het pupillenelftal waarin onze zoon voetbalde, combineerde hij een groot hart voor jonge mensen met zijn organisatietalent en verantwoordelijkheidsgevoel. Geen wonder dat ik hem in de jaren daarna tegenkwam als onderwijzer en later als de directeur van de basisschool in Ulft waar ooit mijn onderwijscarrière begon. Nu is Jurgen directeur van de rooms-katholieke basisschool 'de Plakkenberg' in Silvolde en mag ik met hem in gesprek over de vraag wat de plaats is van de katholieke basisschool in samenleving, kerk en geloofsgemeenschap. De basisschool als verlengstuk van en doorgeefluik voor kerk en parochie bestaat allang niet meer maar hoe is het nu? Een gesprek met een gepassioneerd schoolleider. Natuurlijk laat de wijze waarop ik het gesprek weergeef, zien dat we elkaar al lang kennen.

Met plezier naar resultaat

Als we elkaar bij ons gesprek de hand schudden, ontmoeten we elkaar in onze moedertaal en praten we allereerst bij over thuis. Dan vertelt Jurgen over zichzelf als mens van het dorp. In 1965 geboren groeit hij op als zoon van kapper Huls in wiens salon aan het Marktplein tot op de dag van vandaag het dorp in gespreksstof voorbij komt. In zijn opvoeding krijgt Jurgen de waarden mee van het katholieke geloof. Hij ontvangt zijn Eerste Heilige Communie in de H. Mauritiuskerk waar hij ook gevormd wordt. Natuurlijk is Jurgen misdienaar en maakt de school er geen probleem van dat hij daarvoor schooltijd moet verzuimen. De H. Hartschool verzorgt de voorbereiding op de sacramenten en fungeert als doorgeefluik van kerk en parochie. Godsdienstles heeft zijn eigen plek in het lesrooster. Ook voor het middelbaar onderwijs hoeft Jurgen het dorp niet uit: hij haalt zijn vwo-diploma aan het Isalacollege. In de vrije tijd draagt Jurgen graag het zwart-wit van sportclub Silvolde.

Wanneer hij met zijn beroepsopleiding aan de HEAO begint, is Jurgen al als elftalleider betrokken bij de jeugd van de voetbalvereniging. Daar ontdekt hij zijn plezier in het werken met kinderen en de overdracht van kennis en vaardigheden. Dit brengt hem ertoe de overstap te maken naar de pabo. Inmiddels neemt hij bij de voetbalclub als coördinator pupillenvoetbal met anderen de verantwoordelijkheid voor een ‘beleidsplan jeugdvoetbal’. Dit krijgt de titel “Met plezier naar resultaat” mee. Zowel voor de sportclub als voor Jurgen is deze gedachte als motto wegwijzend geworden. In zijn verhaal hoor ik het terug: “Zonder plezier in mijn werk zou ik afstompen en dat zou negatief doorwerken op de resultaten.”

Jurgens onderwijsloopbaan begint in 1988 aan de ‘Liboriusschool’ in Dinxperlo: “Dat was in de tijd dat we nog op woensdagmorgen in ‘de Goede Herderkerk’ een schoolmis hadden waarvoor elke keer een andere klas verantwoordelijk was’. Niet lang daarna krijgt de samenwerking tussen school en parochie in de gezinsvieringen een andere vorm. Met de secularisatie in de samenleving groeit de afstand tussen school en kerk: “Toen ik in 2002 directeur werd in Ulft, waren daar nog gezinsvieringen maar al snel nam de parochie de verantwoordelijkheid helemaal over.

De wens om ook in school wegwijzend te zijn wordt al in zijn jaren in Dinxperlo zichtbaar want daar krijgt Jurgen als waarnemend-directeur ook als gevolg van ziekte van de directeur de eindverantwoordelijkheid. Dit past hem zo goed dat hij de schoolleidersopleiding volgt en solliciteert als directeur van de St. Antoniusschool in Ulft: “De grote uitdaging voor mij is dat ik in die functie veel nadrukkelijker in staat ben mijn visie op onderwijs in te brengen om er met mijn team over na te denken en er samen zoveel mogelijk van waar te maken. Daarbij vind ik het heel belangrijk veel in de school te zijn. Ik wil dat de kinderen me kennen als meester Jurgen en niet als die meneer in dat kantoor. En voor mij…ik heb de lach van de kinderen nodig, de glinstering in hun ogen. Ik praat veel met collega’s en ouders want voor alles ben ik me ervan bewust dat we samen school zijn en dat ik daarin verbinder mag zijn. Om daarbij op alle domeinen eindverantwoordelijk te zijn heb ik gesolliciteerd als directeur van de rooms-katholieke basisschool ‘de Plakkenberg’ in Silvolde. Onze school is als éénpitter geen deel van een groter – bestuurlijk – geheel  en dat geeft ons een hoge mate van autonomie bij de inrichting van ons onderwijs. Wel maken we deel uit van een coöperatie van besturen en samenwerkingsverbanden om kwalitatief goed onderwijs te kunnen bieden en eventuele risico’s af te dichten.”

Een rooms-katholieke school

Nu ik Jurgen zo vol passie hoor praten over kinderen en zijn visie op goed onderwijs vraag ik hem wat de belangrijkste waarden zijn voor ‘zijn school’. Hij legt me uit dat die op twee niveaus liggen. Sociaal-pedagogisch staan de 3 V’s centraal: veiligheid, verbondenheid en vrijheid. Samengevat wil de school leerlingen een plek geven waar ze veilig en naar best vermogen in verbondenheid met elkaar en de docenten kunnen werken aan hun ontwikkeling. Ze krijgen daarin de vrijheid om hun creativiteit te volgen en eigen keuzes te maken. Voor het leerproces vindt de school het belangrijk dat de kinderen zich zo breed mogelijk ontwikkelen waarbij hoofd, hart en handen in harmonie moeten zijn.

“Natuurlijk”, zo reageer ik naar Jurgen “jullie onderwijsconcept is helder maar kun je me ook uitleggen waaraan ik het bijzondere karakter van de school kan herkennen? Hoe kan ik zien en ervaren dat ‘de Plakkenberg’ de katholieke school is waar de statuten van het schoolbestuur over spreken?”

“In onze missie en visie”, aldus Jurgen, “gebruiken we het woord katholiek niet. Praktisch gezien zijn we een algemeen-biizondere school. Als we kijken naar de ontwikkelingen in het verleden en de praktijk van vandaag, blijkt, dat we plek bieden aan alle mensen die zich in en om Silvolde met onze school willen verbinden. Iedereen is – binnen onze grenzen - welkom ongeacht herkomst of religie. De waarde van het katholieke geloof zit voor ons in het doorgeven van de verhalen en gewoonten uit de christelijke traditie. Zo besteden we aandacht aan Kerstmis, de vastentijd met de vastenactie, en het Paasfeest. Maar ook de Ramadan en het Suikerfeest krijgen aandacht.”

“Zelf zoek ik graag met vertegenwoordigers uit de geloofsgemeenschap en de parochie naar verbinding. Wat kunnen wij voor elkaar betekenen? En weet je, we openen de deur voor elkaar. Wij komen graag met onze leerlingen naar de kerk om daar het kerstverhaal te vertellen en dat in zang en spel te beleven; vanuit de geloofsgemeenschap betrekken vrijwilligers kinderen bij de Vastenactie. Wij vinden het belangrijk dat kinderen in actie komen en goed doen voor mensen die het veel minder goed hebben dan wij.”

“Ieder kind gewoon speciaal”

Al pratend neemt Jurgen me mee naar de gemeenschapsruimte van de school. Daar hangt een mozaïek van kleine ‘schilderijtjes’ met als dragende tekst; “Ieder kind gewoon speciaal”. Het tableau is gemaakt door leerlingen van ‘de Plakkenberg’ en de ‘ Dr. Bosschool’, een school voor speciaal onderwijs waarvan groepen tijdelijk onderdak vonden in ‘de Plakkenberg’. “Die samenwerking met de Bosschool vond ik heel belangrijk want zowel de leerlingen als wij voelden de verbondenheid. In het contact met leerlingen uit het speciaal onderwijs, ervaar je nog duidelijker hoezeer ieder mens, ieder kind gewoon speciaal is. Hierdoor ben ik me er nog meer bewust van geworden dat we de morele opdracht hebben ons onderwijs zo dicht mogelijk bij het kind te brengen. Dat zet me aan het denken over onderwijsontwikkeling en ik  geniet ervan stenen in de vijver te gooien en te zien waar de rimpeling ons brengt. Indachtig de levensles die ik van mijn ouders meekreeg: ‘I-j bunt niet meer of minder dan een ander’, is het prachtig directeur te mogen zijn van deze school.”

Een mozaïek

Op de fiets terug naar huis is er even dat gevoel van heimwee naar de ‘goede oude rooms katholieke tijd’ maar al snel zie ik het mozaïek voor me. Door mijn hoofd gaan de verschillende tegeltjes met handen die elkaar vasthouden, spelende kinderen, harten, de zon en sterren. Ze verbeelden voor mij de school want ieder kind is als een tegeltje in het grote mozaïek dat een school is. Voor mij komt Christus’ boodschap van liefde tot leven in al die mensen die zich open stellen voor het speciale in ieder kind en zich daar met hart en ziel aan geven.


Bron: De Vreugdebode December 2017.

 

SilvoldePediA
Hoofdstraat 85
7061 CH Terborg
E-mail: robbiew52@gmail.com